Archive | Uncategorized RSS for this section

Bouwen aan vertrouwen.

Sterke banden bouwen met klanten is gebaseerd op vertrouwen. Het is de sterkste band die je kan hebben bij het samenwerken of zaken doen met elkaar. Hier zijn drie adviezen als het gaat om het smeden van een vertrouwensband met je klant, collega of medewerker:

1. Zorg ervoor dat je geloofwaardig bent: het lijkt simpel maar het is wel de belangrijkste regel. Zorg er voor dat je het waard bent geloof te hebben in wat je belooft ook daadwerkelijk zal worden uitgevoerd. Wie steevast beloftes maakt en die maar half of helemaal niet nakomt zal nooit het vertrouwen kunnen winnen, dat mag duidelijk zijn. Ben jij geloof-waardig ? Overloop eens de laatste zes maanden en noteer eens voor jezelf welke zaken je hebt beloofd aan te pakken, waar je zelf mee uitpakte, maar niet hebt kunnen realiseren. Als je er een paar noteert dan is er werk aan de winkel. Je bent namelijk niet geloof-waardig. De klanten of medewerkers die je in de steek hebt gelaten, die rekenden op jou, zullen je sneller zien als een onbetrouwbaar persoon.

2. Zorg ervoor dat je een reputatie opbouwt. Een goede reputatie, van een persoon die zijn beloftes nakomt. Dus, doe wat je zegt en zeg wat je doet. Het is niet voldoende aan te kondigen wat je wilt doen, vertel dan achteraf ook dat je het gedaan hebt. Maak gebruik van de nieuwe technologieën om je successen te verkondigen, om te vertellen dat je geslaagd bent in je project. Twitter, Facebook, LinkedIN, … het zijn allemaal kanalen en media waarmee je een reputatie kan opbouwen. De reputatie van een persoon die zijn beloftes nakomt.

3. Zorg voor routineuze consistentie: vertrouwen is gebaseerd op consistentie en daarom is het zo belangrijk dat het steeds nakomen van beloftes zo belangrijk is. Zorg dus dat je bijvoorbeeld zeer routineus bepaalde taken uitvoert. Als je belooft een wekelijkse post te schrijven op je blog, en je komt deze belofte na, dan zorg je door deze routineuze consistentie voor meer geloofwaardigheid. Wie kan blijven volharden in zijn routineuze taken moet een blijver zijn, moet wel een te vertrouwen persoon zijn, dag in dag uit.

Het is maar een ideetje.

Vaststelling: de meest terugkerende reden waarom gebruikers hun draagbare computer moeten laten herstellen is het afbreken van de interne aansluitingen van de adapter die de computer voorziet van stroom. En dan heb je Apple, die als fabrikant van de gretig gevraagde MacBook een magnetische aansluiting heeft voorzien die gewoon los komt wanneer iemand over de kabel van de adapter struikelt. Dus geen schade, noch aan de adapterstekker, noch aan de interne aansluitingen.

Hoe komt het toch dat bepaalde kenmerken en karakteristieken quasi onmiddellijk worden gekopieerd door andere fabrikanten en concurrenten en dat geniale uitvindingen (zoals deze magnetische plug er één is) helemaal niet worden overgenomen ?

Heeft het te maken met een gebrek aan visie ? Denkt men bij het designen van een  product nog te vaak  aan het snelle gewin, de betere marges of hoe men door gebruik van kortere kabels een besparing van een paar cent realiseert op de productiekost ? Apple zal waarschijnlijk geen MacBook meer verkopen door deze aansluiting.

Duurzaam ondernemen heeft alles te zien met waarden. En met denken als een klant, niet voor een klant. Neen, de magnetische MagSafe van Mac is niet het meest sexy feature. Maar het getuigt wel van de wil om de klant voorop te zetten en aan zijn comfort te denken.

Profiteren en incasseren ?

Er is niks mis met het gebruiken van het succes van een organisatie om je eigen doelen te bereiken. Je moet niet de eerste zijn. Je bent soms beter de tweede die hetzelfde product of dienst anders en doordachter in de markt zet.

Je kan als individu beter onder de olifant lopen dan te proberen de olifant voor te zijn. Het risico dat je onder de voet wordt gelopen is vele malen groter wanneer je probeert de grootste te zijn.

Een dwerg die op de schouders van een reus staat, ziet verder dan de reus.

Je mag gerust mee profiteren van de successen die je collega boekt. Zeker.

Maar ben je bereid ook te delen in de brokken als het eens fout gaat? Ben je bereid ook hiervoor verantwoordelijkheid op te nemen ?

Of  ben je dan plots de dwerg die zich verstopt tot de storm gaat liggen ?

Ik herken u niet meer.

Deze morgen zegt Alex Agnew nog “ik weet niet meer wie mijn publiek is”.

Social media hebben er voor gezorgd dat vertellen wat je doet, schrijven over wat je bezig houdt, kritiek geven op wat anderen doen, een deel van je communicatiemix is geworden. Het is een manier geworden om mee te bepalen hoe je klanten je zien.

Het gevaar bestaat dat je lezers, je publiek, je klanten een ander, verkeerd beeld krijgen van jou en je bedrijf. Omdat je nu via meer kanalen meer aanstuurt hoe men over jou denkt. Het gevaar bestaat dat klanten zeggen: “ik weet niet meer wie mijn leverancier is”

Denk je wel voldoende na over hoe je wilt gezien worden door je klant? Sta je wel genoeg stil bij wat je wereldkundig maakt? Let verdorie goed op want je zit aan de knopjes.  Je kunt maar beter zorgen dat:

· je een boodschap hebt
· dat ze consistent en duidelijk is
· en ze jouw waarden uitdraagt.

Punt ?

Nood en Noodzaak.

Er is een verschil tussen iets dat noodzakelijk is en iets dat noodzakelijk zou kunnen zijn. Als het noodzakelijk is, dan zit je met de druk van de verplichte verandering. Als je je afvraagt of het wel eens noodzakelijk zou kunnen zijn, dan stel je dingen in vraag. Dan krijg je de tijd om zaken kritisch en objectief te evalueren.

Iets kunnen ondernemen zonder dat het verplicht moet leiden tot een resultaat, kan verfrissend en inspirerend werken.

2012. Misschien, heel misschien, met een afnemend aantal bestellingen, met de verminderde druk op de administratie, moet je je eens afvragen of het niet tijd wordt om een aantal gewoontes in vraag te stellen. Observeer eens wat er gebeurt en stel je de vraag waarom het zo gebeurt.

Misschien kan je, nu en zonder die druk, wel een verandering teweegbrengen die je meteen een voorsprong geeft bij het hernemen van de economische groei.

Mislukt !

Onze cultuur laat geen mislukkingen of fouten toe. Mislukken is een schande, je wordt geviseerd, bestempeld als goed fout. Wie initiatieven neemt en op zijn bek gaat, wordt steevast beetje bij beetje genegeerd. Niks is erger.

Is het jou nog niet overkomen een initiatief te willen nemen, iets te willen proberen en onmiddellijk verlamd te worden door de angst van het oordeel ? En vind je niet dat je uiteindelijk een afwachtende en een minde creatieve houding bent beginnen aannemen ? Het oordeel, zeker als het snel komt, fnuikt iedere creativiteit in de kiem.

Succes is mislukken in het kwadraat.

Een warme oproep aan allen: steun het ondernemersklimaat, toon respect en geduld voor iedere nieuwe start-up en vooral: stel uw oordeel uit.

Twitter of niet ?

Je ooit al eens de vraag gesteld of Twitter iets is voor jou ?

Tadaah!

Er gebeurt iets wonderbaarlijk wanneer we cadeautjes in ontvangst nemen. We zijn nieuwsgierig, opgewonden en kijken uit naar de inhoud. Van zodra we de geschenkverpakking er van afhalen, gaan we veelal naar een moment van ontnuchtering, realisme en misschien zelfs teleurstelling.
De gelijkenis met de selectie van bedrijfsbrede software is groot. Marketeers stellen het product voor als een deus ex machina, een oplossing voor de meest diverse vraagstukken binnen uw organisatie. De ontnuchtering wordt groter naarmate de geschenkverpakking er af gaat, naarmate de implementatie vordert.
Softwarehuizen moeten begrijpen dat een geschenkverpakking nodig is, maar dat inhoud primeert. Gezonde nuchterheid is aangewezen, zowel bij klant als leverancier.