Archive | februari 2012

Het is maar een ideetje.

Vaststelling: de meest terugkerende reden waarom gebruikers hun draagbare computer moeten laten herstellen is het afbreken van de interne aansluitingen van de adapter die de computer voorziet van stroom. En dan heb je Apple, die als fabrikant van de gretig gevraagde MacBook een magnetische aansluiting heeft voorzien die gewoon los komt wanneer iemand over de kabel van de adapter struikelt. Dus geen schade, noch aan de adapterstekker, noch aan de interne aansluitingen.

Hoe komt het toch dat bepaalde kenmerken en karakteristieken quasi onmiddellijk worden gekopieerd door andere fabrikanten en concurrenten en dat geniale uitvindingen (zoals deze magnetische plug er één is) helemaal niet worden overgenomen ?

Heeft het te maken met een gebrek aan visie ? Denkt men bij het designen van een  product nog te vaak  aan het snelle gewin, de betere marges of hoe men door gebruik van kortere kabels een besparing van een paar cent realiseert op de productiekost ? Apple zal waarschijnlijk geen MacBook meer verkopen door deze aansluiting.

Duurzaam ondernemen heeft alles te zien met waarden. En met denken als een klant, niet voor een klant. Neen, de magnetische MagSafe van Mac is niet het meest sexy feature. Maar het getuigt wel van de wil om de klant voorop te zetten en aan zijn comfort te denken.

Advertenties

Profiteren en incasseren ?

Er is niks mis met het gebruiken van het succes van een organisatie om je eigen doelen te bereiken. Je moet niet de eerste zijn. Je bent soms beter de tweede die hetzelfde product of dienst anders en doordachter in de markt zet.

Je kan als individu beter onder de olifant lopen dan te proberen de olifant voor te zijn. Het risico dat je onder de voet wordt gelopen is vele malen groter wanneer je probeert de grootste te zijn.

Een dwerg die op de schouders van een reus staat, ziet verder dan de reus.

Je mag gerust mee profiteren van de successen die je collega boekt. Zeker.

Maar ben je bereid ook te delen in de brokken als het eens fout gaat? Ben je bereid ook hiervoor verantwoordelijkheid op te nemen ?

Of  ben je dan plots de dwerg die zich verstopt tot de storm gaat liggen ?

Ik herken u niet meer.

Deze morgen zegt Alex Agnew nog “ik weet niet meer wie mijn publiek is”.

Social media hebben er voor gezorgd dat vertellen wat je doet, schrijven over wat je bezig houdt, kritiek geven op wat anderen doen, een deel van je communicatiemix is geworden. Het is een manier geworden om mee te bepalen hoe je klanten je zien.

Het gevaar bestaat dat je lezers, je publiek, je klanten een ander, verkeerd beeld krijgen van jou en je bedrijf. Omdat je nu via meer kanalen meer aanstuurt hoe men over jou denkt. Het gevaar bestaat dat klanten zeggen: “ik weet niet meer wie mijn leverancier is”

Denk je wel voldoende na over hoe je wilt gezien worden door je klant? Sta je wel genoeg stil bij wat je wereldkundig maakt? Let verdorie goed op want je zit aan de knopjes.  Je kunt maar beter zorgen dat:

· je een boodschap hebt
· dat ze consistent en duidelijk is
· en ze jouw waarden uitdraagt.

Punt ?

Waarde en waarden

Gisteren zond een collega mij de link door van een bijdrage over werknemers die hun eigen uren bepalen en vooral telewerken. Wat ik daar van vond.

Alles heeft met mensen en mentaliteit te maken. En een mentaliteitsverandering bij het management om niet langer “by the rules” te werken maar “by objectives”.

Het gaat zelfs verder dan dat. Je moet als onderneming uitgaan van een aantal waarden. Wanneer medewerkers deze kennen en ervan doordrongen raken, dan pas maakt het niet meer uit wanneer en waar ze werken, eerder wat en hoe ze het doen.

Omdat de waarden in een ondernemingen de waarde is van diezelfde onderneming.

Nood en Noodzaak.

Er is een verschil tussen iets dat noodzakelijk is en iets dat noodzakelijk zou kunnen zijn. Als het noodzakelijk is, dan zit je met de druk van de verplichte verandering. Als je je afvraagt of het wel eens noodzakelijk zou kunnen zijn, dan stel je dingen in vraag. Dan krijg je de tijd om zaken kritisch en objectief te evalueren.

Iets kunnen ondernemen zonder dat het verplicht moet leiden tot een resultaat, kan verfrissend en inspirerend werken.

2012. Misschien, heel misschien, met een afnemend aantal bestellingen, met de verminderde druk op de administratie, moet je je eens afvragen of het niet tijd wordt om een aantal gewoontes in vraag te stellen. Observeer eens wat er gebeurt en stel je de vraag waarom het zo gebeurt.

Misschien kan je, nu en zonder die druk, wel een verandering teweegbrengen die je meteen een voorsprong geeft bij het hernemen van de economische groei.