Niet kunnen maar willen.


Laatst las ik tijdens mijn veel te korte vakantie een boek waarin werd geschreven over de kunst van het vragen stellen. Ik vond de benadering wel interessant om te delen.

In het boek werd geschreven dat je beter een vraag stelt in de zin van “wil je dit voor me doen”, eerder dan “kan je dit voor me doen”. De tweede manier zou te vrijblijvend zijn, temeer omdat je dan het antwoord kan krijgen dat men het wel kan maar daarom nog niet wil.

Ik vind de benadering wel iets hebben, ook voor de manier waarop je een softwarebedrijf een vraag stelt. Bij The Missing Link is het antwoord steevast: “alles kan”. En dat is ook zo… in principe kan alles via programmatie en code worden gerealiseerd.

De vraag die het softwarehuis zich echter moet stellen is: willen we dit wel? Draagt dit bij aan de algemene functionaliteit van een pakket, past het in de filosofie, is het bruikbaar voor meerdere klanten, is het bedrijfseconomisch verantwoord ?

Mijn tip: de volgende keer dat u een vraag stelt aan een softwarehuis, vraag dan: “willen jullie dit samen met ons ontwikkelen ?” Dit soort vragen stemt tot veel meer tot nadenken.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s