Archive | juni 2011

Gratis is het nieuwe normaal.

Voor niks gaat de zon op en een gratis lunch bestaat niet. En toch kan je er niet om heen. We worden bestookt met gratis app’s en gratis informatie, gratis content, gratis muziek die we streamen van het Internet. Gratis is het nieuwe normaal. Wie wil nog voor iets betalen als je het gratis kan krijgen?

Zo gaat het ook met toepassingen in de Cloud en open source toepassingen die je zo maar download en gebruikt. Terwijl Microsoft verschillende honderden euro’s vraagt voor een licentie voor Office kan je binnen de paar minuten aan de slag met GoogleDocs en het kost je niks.

Wat de meeste uitgevers van “gratis” software denken, is een deel van de koek te kunnen krijgen indien men software gratis weggeeft om er op langere termijn voordeel uit te halen. Dat voordeel halen ze dan uit reclame-inkomsten, uit het promoten van een “professional” versie, enz. Wat echter veel van deze uitgevers vergeten is dat de stap van gratis naar betalend hoe langer hoe groter wordt. Een hele generatie gebruikers ziet software niet langer als iets waar je voor betaalt. Het behoort tot het net, het Internet en dus is het klikken en gebruiken. Zonder kosten, zonder capsones.

De huidige generatie app’s-gebruikers associeert software niet langer met licenties en dure onderhoudscontracten maar ziet het als een onderdeel van hun Internet-gebruik. Software is een verbruiksgoed geworden en daar hoort oppervlakkig gebruik en een lage waardering bij. Men is niet langer trouw aan de toepassing. Duikt er een foutje op, iets wat niet helemaal duidelijk is, een ontbrekende functionaliteit ? De oplossing is: links laten liggen en op zoek gaan naar een nieuwe gelijkaardige gratis toepassing.

En zo komt het dat er voor één toepassing honderden app’s bestaan. Allemaal of meestal gratis. Allemaal gebaseerd op het zelfde idee, de zelfde analyse. Snel gemaakt, snel op het net geplaatst, weinig of geen professionele ondersteuning. Als er al eens een update komt dan gaat het meestal om een lijst met bug-fixes. Allemaal beloven ze productiviteit en verbeterde administratie en samenwerken aan projecten. Hoeveel van deze app’s hebben u werkelijk geholpen. Hoeveel van deze app’s zijn gebaseerd op een jarenlange expertise in een bepaalde sector ?

Vergis u niet. Software moet u niet alleen helpen bij het doen wat u doet, het moet u nieuwe inzichten geven in bepaalde processen, het moet u helpen processen te optimaliseren aan de hand van doordachte, aan de realiteit getoetste functionaliteit. Welke KMO wil zijn werking toevertrouwen aan gratis software? Bij wie gaat u klagen als het niet meer werkt, als de website plots offline gaat ? Wie zegt dat u morgen geen “website not found” krijgt als u docs.google.com intikt in uw browser? Zijn er garanties aan gratis ?

Advertenties

ERP in the cloud, work in progress

Er gaat geen vergadering, event, seminarie voorbij of we zijn weer met ons allen “in” the cloud. De buzz is er en lijkt nu toch wel hardnekkig te blijven. De meningen verdeeld, de misverstanden groot, de kennis beperkt. The cloud heeft echt wel wat te bieden maar een vaart loopt het niet. Als aanbieder van ERP-software is het van belang de klant de keuze te bieden en hem niet in het ene of het andere model te duwen.

Ik vond onderstaande infografiek sprekend en het lijkt me interessant om die eens verder te bestuderen.

Voorraadbeheer: time & the bullwhip

Als je aan voorraadbeheer denkt, denk dan in dagen of weken voorraad. Denk niet altijd in “aantallen in voorraad”. Tijd speelt in voorraadbeheer een cruciale rol. De vraag die men zich in feite bij een goed voorraadbeheer stelt, is: hoelang kan ik voldoen in de behoefte van mijn klant. Dat is meteen één van de bestaansredenen van voorraad: het opvangen van onzekerheden.

Voorraadbeheer kan je visueel voorstellen als een bergrivier die met een groot debiet water aanvoert dat in een meer terechtkomt. De bergrivier is de aanvoer van uw leverancier(s), het meer is uw voorraad, de buffer die wordt aangelegd. Verderop en lagergelegen wordt het water aan een lager debiet en gecontroleerd terug vrijgegeven en stroomt het rustig verder. Het beheer van voorraad is dus bepalen hoeveel water je in het meer wil of kunt houden om de onzekerheid van de aanvoer uit de bergrivier op te vangen. Belangrijk is hier te bepalen wat de ideale hoogte of volume van het reservoir is en wat de aan dit meer verbonden kosten zijn.

Bij de berekening van de optimale voorraad, de bestelgrens en de maximum voorraad wordt rekening gehouden met aantallen maar zal bij de berekening de parameter tijd een bepalende factor zijn. Tijd is cruciaal wanneer we denken aan bijvoorbeeld het inbouwen van een veiligheidsvoorraad of het bepalen van de periodiciteit van de berekeningen. Tijd geeft ons een betere berekening. Een voorbeeld: wanneer je louter op basis van aantallen zou werken dan hou je bijvoorbeeld geen rekening met lead-time: dat is de tijd tussen het effectief beslissen om te bestellen én de verwerking van die bestelling bij de leverancier. In sommige gevallen kan het hier gaan om een paar dagen. Als je verwacht dat er een wekelijkse aanlevering is van goederen dan kan “een paar” dagen gelijk zijn aan de leveringstermijn. Hierdoor kan het dus zijn dat de termijn verdubbelt en je dus geen voorraad voldoende hebt. Het meer komt droog te staan.

Houd in dergelijke situatie eveneens rekening met het bull-whip effect. Het is het effect van een zweep: wanneer het beslissingsproces en/of de keten te lang wordt bij voorraadbeheer, krijg je een pervers effect dat resulteert in uiteindelijk te grote voorraden of ongecontroleerde productie. De grafiek geeft duidelijk aan dat een kleine schommeling bij de retailer tot een serieuze schommeling bij een fabrikant kan leiden. Oorzaak van deze schommelingen is vaak: een te lang en te traag communciatiekanaal tussen bijvoorbeeld retailer en fabrikant.

Het bullwhip effect bij voorraadbeheer

Mijn tip: zorg er voor dat jouw bedrijfsbrede software de mogelijkheid biedt om met tijdsparameters te werken bij de berekening van de verschillende voorraadniveaus. Zorg er tevens voor dat eventuele schommelingen of veranderingen in aankoopgedrag zo snel mogelijk worden gedetecteerd (via sales, inkoop, logistiek) en gecommuniceerd naar de volgende schakels in de keten. Op die manier vermijd je het bullwhip effect.